Wij gingen op Erasmus. Jij toch ook!?

In deze “Week van het slecht nieuws” toch een lichtpunt aan de horizon, zonet bereikte ons het bericht dat we de 200ste inschrijving mogen noteren voor onze infoavond! Hatem Bahlouli gaat de geschiedenisboeken in!

Verdere samenvatting van enkele actuele dingen:
- De radiospot knalt door de luidsprekers in de refter en de agora’s.
- Ook de opvolgende radiospot vindt reeds zijn weg naar de studentenoren.
- Mapjes, mapjes, moeten er nog mapjes zijn?
- Sandwiches, wok, chakken zips, ons buikje zal vol zijn op maandag.
- Wijn, bier, frisdrank, … misschien een keertje van den teut?
- Britt en Lien steken de panelen in een nieuw Europees getint kleedje.
- Contracten worden afgesloten met jeneverdrinkende projectcollega’s.
- We infolmelen naal plijzen van noedels, kip en gloentjes.
- Zelfs Eddy goes Wally (met dank aan Google en Nicolas).
- Informatiebundels krijgen hun finishing touch.
- Cathérine maakt een nieuwe zwarte vriend.
- Melisse verbetert haar Spaans op alle vlakken.
- Dorien haalt vaten van het internet.
- Ikzelf speel mijn studentenkaart kwijt aan een lector zonder naam.

En eigenlijk had ik niet zoveel zin om vanavond hier iets te schrijven wegens vertrokken uit Plantijn met nogal misnoegde gevoelens over, u raadt het nooit, de interne keuken bij Plantijn… Maar zie, we hebben toch ook al vele positieve dingen verwezenlijkt. De komende dagen zullen ongetwijfeld nog gevuld worden met stress en -hopelijk niet te veel maar Plantijn kennende zullen ze er wel zijn- teleurstellingen, maar we zullen ons er wel doorslaan.

Jaja en dan verwachten ze dat ge een boeiend stukske komt schrijven over alle gebeurtenissen van de afgelopen week.
Spijtig genoeg heb ik de voorbije week vooral in liggende positie doorgebracht, slapend of in het beste geval TV-kijkend. Hoezeer ik onze trouwe lezer ook zou willen verblijden met mijn avontuurlijke verhalen over al de verschillende belspelletjes of het hele gamma producten die worden verkocht op de “koop-tv” (“het werkt eeecht!”)… Ik denk dat ik al die pret toch maar eens voor een nóg inspiratielozer moment zal bewaren.

Voor morgen is er gelukkig beterschap in zicht. Plantijn mag mij weer verwelkomen! Hoewel ik maar 3 daagjes niet op school ben geweest mis ik ons project toch al echt en ik heb het gevoel dat ik suuuuperveel gemist heb. Gelukkig was er de gmail en de weblog om een beetje up to date te blijven en jaja, ik werd zelfs enkele keren opgebeld omdat ze het zonder mij toch echt niet aankonden. Voor hier commentaar op komt: zoals dat gaat binnen de goed geöliede machine die onze projectgroep is, is geen enkel radertje onmisbaar. Ook niet de luid krakende en piepende radertjes.

Genoeg geschreven aan deze post zonder inhoud.
Ik weet dat de rest van de groep de afgelopen dagen, zoals steeds, heel hard heeft gewerkt en ik kan niet wachten om ze weer te gaan vergezellen. We vliegen er weer in met frisse, gezonde moed!

Terwijl ik vandaag een bezoekje bracht aan een mogelijke stageplaats, travakten de andere Wally’s weer lekker door in het lokaal dat ondertussen al wel mag omgedoopt worden tot ONS lokaal…

Een opsomming van de gebeurtenissen en andere weetjes:
-Dagelijkse sleur: verderwerken aan hetgene waar we al een tijdje aan werken, niks nieuws onder de zon daar…
Draaiboek verder invullen, mailtjes beantwoorden, inschrijvingen infoavond in de gaten houden, enzovoort.
-Flater van de dag: op onze brief naar de lectoren staan er 2 verschillende e-mailadressen vermeld, het ene @hotmail.com en het andere @gmail.com… Voor alle duidelijkheid, @gmail.com is het goeie!
-Cateraar van de dag: Colruyt! Als we de prijzen vergelijken met die van de cateraar op school, dan denk ik dat er bij Horeservi bladgoud tussen de sandwiches moet liggen ofzoiets… Op naar de onderhandelingstafel dus!
-Weetje van de dag: “efkes”, “een beetje” en “gauw” bestaan niet!
-Getal van de dag: 22 (aantal reeds ingeschreven studenten voor de infoavond) En trots dat we zijn!

Wie in het begin van ons project de planning zou hebben bekeken, had gezien dat er in week 3 de meeste “to do’s” stonden. Dan zou onze campagne echt “off kick’en” (of hoe vertaalt ge dat deftig?)
Wel, week 3 is 2 dagen geleden begonnen. Alles op alles dus!
Helaas hebben we deze week al enkele tegenslagen moeten verwerken. Maar ik vind het, al zeg ik het zelf, wel erg bemoedigend om te zien hoe we telkens het probleem hebben aangepakt. Met de juiste en goed getimede reflex bespaarden we onszelf een folder-afgang, en met een goeie fixer in ons team geraakten de flyers ook nog op tijd geprepareerd. Dikke duim voor de Wally’s!

[Het zou toch zijn aangekomen zeker!]

[Folder, flyer en tombolalootje... zijn ze niet prachtig?]
Maar, de klok tikt verder, er is geen tijd om uit te rusten of om tevreden toe te kijken op ons werk. Terwijl onze Wally’s overal opduiken, de folders, flyers, mails, posters en pat-boodschappen hun werk doen, slijten wij onze broeken verder in lokaal 2.39 om de infoavond concreet voor te bereiden. Aan de kleinste details moet worden gedacht en daar kruipen zeeën van tijd in! Gelukkig kunnen we allemaal goed zwemmen en we houden ook altijd de sfeer er goed in. Tegenwoordig klinkt vaak de radio op de achtergrond, onze kwelende stemmen op de voorgrond, drinken we af en toe een fristi’ke of een chocomelkje en krijg ik zo rond een uur of vier mijn reeds bekende “bui”.

Morgen wacht ons weer een harde noot om te kraken. Een noot met een Frans accentje… Laat ons hopen dat we nu wel goede punten verwerven. 

Tot slot aan de fixer die ongetwijfeld watertandend onze blog opvolgt: veel beterschap!

Gegroet, uw eenmalige fan van rood-wit

[Zijn we niet prachtig?]

Ziedaar de titel van dit nieuwe postje en tevens ons motto van de dag.

Na de lange vergadering van deze middag (jongens toch, ik ben blij dat er zoiets bestaat als een vergaderverslag of ik zou het elke woensdag hier kunnen neerpennen) zijn we weer in ons projectkot gekropen.
Ikzelf moest nog eventjes langs bij Hilde Chantrain in verband met huisstijl-sjablonen voor onze folders. Hilde had niet exact  hetgene waar we naar op zoek waren, maar ze gaf me wel iets veel beter waardoor we weeral wat geld uitsparen. Blijkbaar gebruikt(e) Plantijn voor bepaalde folders een soort voorgedrukt papier waar je dan zelf enkel nog de tekst op moet uitprinten. En ohja, Hilde Chantrain had daar nog wel een vel of 500 van liggen. Dat moest ze mij geen twee keer zeggen. En ohja, onze 500 kopies van de folder kunnen we gewoon maken bij Marleen Matyn’s kopieermachine!
Dankzij deze “ferworfen meefaller” sparen we zomaar eventjes 133€ uit in ons budget!

Na de afwerking van onze flyers en follow-up posters, de dissectie van de projectlokaalprinter en het uitprinten van een tiental sponsordossiers vertrokken we op sponsorjacht. Gewapend met veel enthousiasme en ons motto van de dag stapten we zaken binnen gaande van bakker tot designzaak, tearoom tot reisbureau, café tot frituur, interimbureau tot schoenmaker.
Het resultaat: 10 sponsordossiers verspreid, op een drankje getrakteerd geweest, 2 maal 25€ en 4 waardebons bijeengesprokkeld, “schat” genoemd worden door een sponsor en uitgenodigd worden om bij enkelen weer langs te komen om hun definitieve antwoord te vernemen.

Moe maar voldaan keerden we huiswaarts. Sponsors zoeken, het is een vermoeiende bezigheid maar de enkele toezeggingen en de ontmoetingen met enkele ongelofelijk toffe mensen hebben ons rechtgehouden. Nog van dat!

Uw sponsorverwerfster

Wally lives!

Vandaag – eindelijk – na de zoveelste vergadering (waarvan ik het verslag aan iemand anders overlaat of ik zal het zelf doen, maar niet op dit moment want ik ben te enthousiast dus ik wil nu eventjes over iets anders te vertellen) is onze campagne van start gegaan!

“Met de sleutel van de valven in de hand, kom je door het hele Plantijnland” was ons motto!
Dorien moest een beetje wennen aan het sleuteltjes-systeem maar voor de rest werden de valven vlotjes behangen met onze posters. Hierna volgden de prikborden, waar we netjes de plaats innamen van de Media-TD-posters. Tenslotte wilden we ook de refter een Wally-tintje geven maar vlak voor onze ogen werden de deuren gesloten. Dit moeten we morgen dus nog eens gaan vragen en dan uitvoeren.

 Na alweer een lange dag keerden we huiswaarts. Maarrrr onze dagtaak zat er nog niet op! En deze keer vonden we het niet eens erg. We zouden namelijk samenkomen bij Britt om onze Wally-poppen in elkaar te knutselen. En als er iets is dat we graag doen… dan is het wel knutselen, juist ja!

Met de overheadprojector werd onze vriend op een stuk karton geprojecteerd, hij werd vakkundig over”gecalceerd” door Britt en mezelf, daarna werd hij ingeverfd, de zwarte lijnen werden overgetekend en tenslotte werd hij uitgesneden.

[Ziehier Wally I en Wally II]

Het werkje ging vlotter dan we gedacht hadden, en zo stonden daar onze 2 Wally’s compleet afgewerkt (exclusief sta- en beveiligingssysteem) na 3,5 uurtjes knutselen.

Het mag ook eens iets anders zijn dan altijd stressen!

Marijke met het XL-breekmes

Jawel, de eerste dag vergaderen zit er op.

En ik moet zeggen, het bevalt me wel. We hebben allemaal gemerkt dat het een erg uitgebreide opdracht is en als we het echt goed en origineel willen aanpakken (wat we dus van plan zijn) gaan we 2 zware maanden tegemoet… Maar de goede moed zit er zeker in, de juiste sfeer ook, we hebben al enkele originele basispunten kunnen bedenken, … nu enkel nog de vele vragen en onduidelijkheden oplossen en onze “campagnetoekomst” ziet er goed uit.

Wallytjes, we gaan dat goed doen hé! (en anders koffiekoeken trakteren!)

Marijke

[Sfeerbeeld van eerste werkdag]